sayang.

awak,
tahu tak betapa saya sayangkan awak,
sampaikan sanggup jadi bodoh,
tunggu awak,
setia pada awak,
percaya janji janji awak,
sedangkan awak kat sana,
seronok dengan yang lain.

bukan saya tuduh,
memang betul kan ?

awak tak nampak ke?
sayangnya saya pada awak sampai macam ni saya sanggup seksa diri sendiri.
hidup dalam kenangan kita supaya saya kuat menunggu awak.

tapi sayang kan ?
belum tentu penantian saya ni berakhir dengan bahagia.
saya dapat rasakan,perasaan awak memang dah lebih kepada si dia.
bukan untuk saya lagi.

saya tak tahu mana kurangnya.
sebab kita jauh ? atau sebab awak memang tak mahu saya?
tolonglah bagi jawapan,supaya saya tahu,
perlu ke saya tunggu, perlu ke saya seksa diri sendiri lagi.

menanti awak,
buatkan saya sakit,
setiap masa terfikir bahagianya awak di sisi orang lain,
sedangkan satu ketika dulu,
sayalah orangnya yang buat awak ketawa.

saya yakin,
awak sedang bahagia dengan dia.
dan takkan mungkin lepaskan dia,
untuk orang macam saya.

tapi masih,saya akan masih tunggu awak.
macam biasa,dan berpura-pura bahagia,
dalam kenangan lama kita.

sebab cuma itu yang saya mampu.
dan cuma awak yang saya mahu.

saya akan terus begini.
tunggu dan tunggu lagi.